CO CHCĘ WAM PRZEKAZAĆ

Od wielu lat pracuję z osobami niepełnosprawnymi intelektualnie. Praca bardzo cieżka i odpowiedzialna, jednak dająca wiele satysfakcji i radości. Długi staż pracy to wiele doświadczeń, wiele wzlotów i upadków. Wiem, że aby być dobrym pracownikiem, opiekunką ,pielęgniarką nie wystarczy wykształcenie, dyplom, szkolenie- Trzeba mieć POWOŁANIE.Najważniejszą cechą osoby zajmującej się niepełnosprawnymi intelektualnie jest EMPATIA. O tym, jak brak empatii, brak doświadczenia i wiedzy o osobach upośledzonych może krzywdzić, sprawiać ból i ile może wyrządzić zła, jest  właśnie ten blog.

Chciałabym, żeby ludzie zrozumieli, że osoby, które nie potrafią mówić czy pokazać swoich emocji tez CZUJĄ I SĄ CZĘŚCIĄ ŚWIATA TAK, JAK MY WSZYSCY. KOCHAJĄ, TESKNIĄ, ODCZUWAJĄ BÓL RADOŚĆ, SMUTEK.

Poprzez przeżycia mojej bohaterki pragnę też pokazać życie w DPS, nie zawsze kolorowe i piękne ale PRAWDZIWE.

The following two tabs change content below.

wiecznaopiekunka

Ostatnie wpisy wiecznaopiekunka (zobacz wszystkie)

  • #1 napisane przez ~Yoa
    około 2 lata temu

    Bardzo chwytający za serce blog! Przeczytałam wpisy. Jest zaduma.
    Podziwiam i życzę sukcesów.

    • #2 napisane przez wieczna opiekunka
      około 2 lata temu

      Bardzo dziękuję :)

  • #3 napisane przez pluca.zycia
    około 2 lata temu

    Niesamowity pomysł na blog z punktu widzenia osoby z głębokim stopniem niepełnosprawności. Podziw i szacunek. Jest Pani niezwykłą osobą, która czuje i widzi więcej! Życzę wytrwałości w pracy!

  • #4 napisane przez ~elzbieta
    około 2 lata temu

    Trafiłam do Ciebie WIECZNA OPIEKUNKO, bo zostawiłaś komentarz pod moim wpisem o otyłości. Cieszę się, że mogę poznać Twój blog i sprawy, o których piszesz. Będę z przyjemnością tu zaglądać, bo masz do powiedzenia wiele ciekawych rzeczy, a tematy przez Ciebie poruszane są ważne, a nie zawsze dostrzegane przez ogół.
    Pozdrawiam serdecznie:)

  • #5 napisane przez ~Luna
    około 2 lata temu

    Witam Ciebie opiekunko. Masz rację, wykształcenie tutaj nie jest najważniejszą sprawą. Empatia plus doświadczenie i człowiekowi, którego los nie oszczędził można sprawić, że życie stanie się znośniejsze. Ludzie często zapominają, że nie każdemu pisane jest zdrowie, że nie zawsze mają wpływ na to co się w ich życiu dzieje.
    Pozdrawiam ciepło :)

    • #6 napisane przez ~Luna
      około 2 lata temu

      i przepraszam za małe „o” Wieczna Opiekunko.

      • #7 napisane przez wieczna opiekunka
        około 2 lata temu

        Oj tam wazna jest tresc :) dziekuje ze zajrzalas i zrozumialas :) niestety u nas to sie ma wlasnie inaczej. Osoby przychodzace do pracy z wyksztalceniem, bez doswiadczenia i empatii uwazaja, ze wiedza zawsze lepiej i wiecej, gleboko w ,,powazaniu,, maja doswiadczenie osob od lat zajmujacych sie uposledzonymi. Ja tez mam magistra i to z oligofrenopedagogiki ale studia mnie nie nauczyly tego co uczy zycie…

  • #8 napisane przez ~Ewa
    około 2 lata temu

    Ćwiczenie z empatii. Nie każdy potrafi. Ale to, masz rację, jedyna droga, miła Opiekunko. Uściski

  • #9 napisane przez ~Tamara tur
    około 2 lata temu

    Bardzo poruszająca historia. Serce krwawi, gdy się ją czyta. Nie mogę zrozumieć czemu ludzie bez empatii wybierają sobie pracę opiekunów osób niepełnosprawnych. Dobrze, że są na świecie takie osoby jak Ty. Taki blog to doskonały pomysł na przedstawienie ludzi niepełnosprawnych jako ludzi, którzy też mają uczucia, do których należy podchodzić jak do ludzi, a nie jakiś martwych przedmiotów. Pisanie w formie pamiętnika Twojej podopiecznej bardzo mi się podoba, choć ciężko jest nie uronić łzy.

    • #10 napisane przez wieczna opiekunka
      około 2 lata temu

      Wbieraja bo nie ma innej taka jest prawda. Nikt nie patrzy przy zatrudnianiu czy ty masz odppwiednie podejscie.. Ale co my tu o pracownikach, oni tancza jak ladna pani zagra, a ze nuty ma jakby nie z tej bajki…no coz.

  • #11 napisane przez ~Miracle
    około 2 lata temu

    Wieczna Opiekunko. Miło jest wiedzieć, że są na tym świecie z cząsteczką człowieczeństwa na tym świecie. Bardzo podziwiam ludzi, którzy swoje życie oddają innym. To dobro, które Pani oddaje swoim podopiecznym kiedyś wróci (Albo i nawet wiele razy wrócił) milion razy spotęgowane. Pozdrawiam ciepło i życzę powodzenia :)

    • #12 napisane przez wieczna opiekunka
      około 2 lata temu

      Bardzo dziekuje za mile, budujace slowa :) i zapraszam do sledzenia losow mojej bohaterki.

  • #13 napisane przez gabunia76
    około 2 lata temu

    Witaj wieczna opiekunko.

    To piękne co robisz. Myślę, że te wszystkie osoby, którymi się zajmujesz są z Ciebie dumne, że tak doskonale potrafisz je zrozumieć co czuja i myślą. Jestem pod wielkim wrażeniem z jaką wrażliwością, mądrością i prostotą potrafisz zwrócić uwagę czytelników na takie niby nic nie znaczące sprawy osób, które często są spychane na samo dno, na sam koniec kolejki.

    W moich oczach jesteś osobą wrażliwą, dobrą i szlachetną o wielkim sercu :) Dobrze, że zdecydowałaś się na opisanie w pewnym sensie pamiętnika osoby poważnie chorej bo może dzięki temu wiele osób zrozumie wiele zagadnień i inaczej spojrzy na takie osoby, które też chcą żyć i czuć się potrzebne i kochane bo tak samo jak każdy człowiek maja swoje potrzeby i uczucia.

    Ściskam Cię serdecznie i powodzenia życzę w dalszym blogowaniu :)
    Na pewno będę tutaj zaglądać bo bardzo mnie zaciekawiła historia osoby upośledzonej intelektualnie.

    • #14 napisane przez wieczna opiekunka
      około 2 lata temu

      Wzruszylam sie Gabuniu… :) dziekuje Ci pieknie :)

  • #15 napisane przez ~Aleks
    około 2 lata temu

    Nie sposób uronić chociażby jednej łzy ,czytając twój blog. życzę Ci i twoim podopiecznym, abyś tym blogiem zwróciła uwagę innych na cierpiene osób chorych i niepełnosprawnych intelektualnie. Jednocześnie podziwiam Cię i myślę, że iesteś dobrym Duchem tego domu.
    pozdrawiam z całego serca

    • #16 napisane przez wieczna opiekunka
      około 2 lata temu

      Dziekuje za mily komentarz :) czuje sie dobrym duchem jedynie w oczach mieszkanek i szczerze miwiac na tym mi najbardziej zalezy :) jesli chodzi o zwierzchnikow to czuje sie tepionym duchem i to mnie boli :( ale nie zmienie swojego postepowania bo dla mnie dobro mieszkanek jest najwazniejsze. Zawsze gdy dostane polecenie otwierania okna ,,bo smierdzi,, to najpierw sprawdze czy mieszkance nie bedzie zimno, dopiero to zrobie :) zawsze jesli karza mi posadzic na wozek mieszkanke, ktora ma ogromna odlezyne na posladku, odmowie. I przede wszystkim ZAWSZE JAK MIESZKANKA JEST GLODNA DAM JEJ CHLEBA BEZ WZGLEDU NA TO CZY WAZY PARE KILO WIECEJ CZY NIE.

  • #17 napisane przez ~boja
    około 2 lata temu

    Trudne, ale bardzo ważne sprawy poruszasz Opiekunko. Widzę, że robisz wszystko, żeby ludzie upośledzeni przestali być traktowani przedmiotowo. Postaram się pomóc w rozpropagowaniu Twojego bloga

    P.S. Szkoda, że nie masz klawiatury z polskimi znakami…

    • #18 napisane przez wieczna opiekunka
      około 2 lata temu

      Bardzo dziekuje ! Zalezy mi zeby jak najwiecej ludzi czytalo i zrozumialo to co chce ptzekazac :) jesli mam czas to siadam na komputer i poprawiam znaki ale tak bsrdzo malo tegi czasu :( jeszcze raz dziekuje i pozdrawiam

  • #19 napisane przez sloneczko010981
    około 2 lata temu

    Kochana Opiekunko! Odwiedziłaś mojego bloga, więc wpadam do Ciebie. I co widzę? Przepiękne teksty. Sama mam koleżankę z niepełnosprawnością intelektualną, więc temat mi bliski. Ona jest taką cudowną przylepą i zawsze umie pocieszyć, takim swoim dziecinnym gestem. Uwielbiam ją. I Ciebie też, bo ktoś, kto tak pisze, musi mieć serce na dłoni. Oby więcej takich Opiekunek! Pozdrawiam i wytrwałości życzę.

    • #20 napisane przez wieczna opiekunka
      około 2 lata temu

      Prawda ze tacy ludzi sa cudowni ? Twoja kolezanka jest przykladem :) i Ty tez, bo mimo ze ona niepelnosprawna nadal jest kolezanka !:) dziekuje za mile slowa :)

  • #21 napisane przez ~kasia
    około 2 lata temu

    Ślicznie tu u ciebie dziękuję za wizyte. Życzę sukcesów i wytrwałości dobra opiekunko. Pozdrawiam cię serdecznie

  • #22 napisane przez Mira Faber
    około 2 lata temu

    Empatia to podstawa człowieczeństwa i żaden dyplom jej nigdy nie zastąpi. Myślę, że na blogu podjęłaś bardzo ważny temat. Pozdrawiam radośnie. Mira

  • #23 napisane przez ~bernikula
    około 2 lata temu

    Podziwiam takie osoby jak Ty i masz zupełną rację – do tej pracy potrzebne jest powołanie- na pierwszym miejscu, Życzę wytrwałości i satysfakcji z pracy:)

  • #24 napisane przez Skazana na bluesa
    około 2 lata temu

    Witam serdecznie! dziękuję za komentarz na moim poprzednim blogu, który niestety się ulotnił. Ale już jestem znowu, wracam z pomysłem i zapałem, biorę się do pisania :) Pani blog jest pięknym dowodem na to, iż można być człowiekiem w tym świecie, który coraz częściej staje się bardziej nieludzki niż kiedykolwiek, wykluczając wojny oczywiście itp. Relacje międzyludzkie zanikają i nikt nawet nie podniesie głosu. To przykre. Ludzie borykający się z problemem niesprawności intelektualnej potrzebują dużo ciepła i serdeczności, skąd jednak je wziąć? Potrzebne są takie osoby! Sama kiedyś pomagałam ludziom z ogromnymi problemami, nie intelektualnymi ale rodzinnymi i emocjonalnymi… i wiem, jak to tym ludziom potrzebne, choć najczęściej nie potrafią jednak docenić w rozrachunku końcowym. Piękny blog i działalność. Powodzenia życzę i będę częstym gościem:)

    • #25 napisane przez wieczna opiekunka
      około 2 lata temu

      Dziekuje :) ciesze sie ze mlodzi tez zauwazaja potrzeby osob niepelnosprawnych pozdrawiam i zapraszam do sledzenia :)

  • #26 napisane przez ~korek115
    około 2 lata temu

    Dziękuję za wizyte na moim blogu.Dzięki temu trafiłam do Ciebie i będę tu często zaglądać. /pozdrawiam Cię, Opiekunko.

    • #27 napisane przez wieczna opiekunka
      około 2 lata temu

      Bardzo mi milo :):)

  • #28 napisane przez ~MarvelCat
    około 2 lata temu

    W dobie zawodu „blogerka” piszących o maziajach do twarzy, czy „celebrytek” opisujących swoje miłosne i imprezowe podboje brakuje mi czasem blogów takich jak ten. O życiu. O jego trudach. Nie doczytałam jeszcze wszystkich notek, chwilowo cierpię na niedobór wolnego czasu, ale tu wrócę. Na pewno :)
    Pozdrawiam i zapraszam również do siebie

  • #29 napisane przez ~roman
    około 2 lata temu

    Bardzo wzruszające są Twoje wpisy. Krzepi , że są ludzie tak wrażliwi na potrzeby innych ludzi. Pozdrów swoich podopiecznych :)

    • #30 napisane przez wieczna opiekunka
      około 2 lata temu

      Dziękuję:) oczywiście pozdrowię. Oni są tacy przyjacielscy :) tak bardzo brakuje im zwyklych ludzkich odruchow dobroci, zrozumienia… My dajemy ile mozemy ale tu tez to odbierane jest jako spoufalanie, a to jest niedopuszczalne.

  • #31 napisane przez ~Martinek
    około 2 lata temu

    Witam. Dziękuje za komentarz. Niezłe wpisy i pokazanie rzeczywistości. Widze że też anonimowo Pani pisze ale dobrze że jest ktos kto głośno o tym mówi. Będe czytać :) Pozdrawiam.

  • #32 napisane przez ~Krystyna
    około 2 lata temu

    Czytam od początku, temat jest mi bliski.
    Praca bardzo trudna i tym bardziej podziwiam w Tobie to, że Twoja wrażliwość nie poległa wraz z rutyną.
    Trzymaj się i uściskaj podopiecznych.

  • #33 napisane przez ~gosia
    około 2 lata temu

    Jestem bardzo poruszona Twoim blogiem. Jesteś wielka i masz wielkie serce.

  • #34 napisane przez ~Desperatka
    około 2 lata temu

    Poruszający, dający do myślenia blog.
    Jesteś niesamowita.
    Podziwiam.

  • #35 napisane przez ~Krystyna Misterkiewicz
    około 2 lata temu

    Witam .
    Ja jestem matką 33-letniej [ już ] Moniki Marii , po porażeniu mózgowym okołoporodowym [ rodziłam w sepsie , która ''zafundowali mi '' lekarze ].Mam 61 lat i poza tym , że los dał mi nie lada LEKCJE ŻYCIA , mam też radości w postaci wnuków [ wnuczki i 3 wnuków ] , no i z powodu ”dobrego ‚ prowadzenia się Mariusza i Justyny , co bardzo ułatwia mi życie z rolą matki z dzieckiem niepełnosprawnym …moja droga życia jest niezwykła i niezwyczajna …dałam radę i dzisiaj bardzo chce mi się żyć .Jestem z siebie dumna .Dodam , że dzięki mojej działalności [ 1998 -2007 ] w Stow.Rodziców iOpiekunów Dzieci Niepełnosprawnych w Mroczy powstały Warsztaty Terapii Zajęciowej , do których uczęszcza moja córka .Dziękuję Pani za pracę na rzecz dzieci sprawnych inaczej , tak jak i ”naszym ” miejscowym terapeutom i wolontariuszom .Zapraszam na facebook … Krystyna Misterkiewicz .

  • #36 napisane przez ~Krystyna Misterkiewicz
    około 2 lata temu
  • #37 napisane przez str8
    około 2 lata temu

    Pomysł na bloga rewelacyjny, gratuluję! I zapraszam też do siebie

    • #38 napisane przez wieczna opiekunka
      około 2 lata temu

      Dywersja grozi zwolnieniem lub w lzejszym przypadku zabieraniem premii z byle powodu…

  • #39 napisane przez pofilozujmy
    około 2 lata temu

    Witaj. Miło że mnie odwiedziłaś, niewiele wiem o pisaniu bloga więc się uczę dopiero. Dziękuję za odwiedziny i z radością będę Cię odwiedzał

  • #40 napisane przez ~L.
    około 2 lata temu

    Na wstępie pragnę poinformować, że mój wpis, pod którym zostawiłaś komentarz, ukryłam po przemyśleniu sprawy. Teraz wiem, że nie jest ważne to, czy ktoś zostawi komentarz, ale to, że przeczytał mój tekst.

    Teraz na temat, który Ciebie najbardziej interesuje.
    Plastyczny opis przemyśleń z punktu widzenia (odczuwania) osoby zdanej na pomoc osób trzecich chwyta za serce.
    To bardzo ciężki temat.
    Niegdyś, z racji wykonywanego wówczas zawodu, bywałam w DPS, zarówno dla dorosłych, jak i dzieci. I nie wyrobiłam sobie najlepszego zdania o personelu tych placówek. Jak usłyszałam od siostry zakonnej, z czasem ciężkie warunki pracy zabijają miłosierdzie nawet w najbardziej empatycznych opiekunach. W niej nie zabiło.

    Pozdrawiam ciepło.

  • #41 napisane przez ~Ewa
    około 2 lata temu

    Cieszę się, że tu trafiłam. Muszę przeczytać od początku. I zrobię to! Pozdrawiam

  • #42 napisane przez ~Mateusz
    około 2 lata temu

    Bardzo uczuciowy blog.
    Zapraszam do siebie, dopiero zaczynam

  • #43 napisane przez ~korek115
    około 1 lat temu

    Pozdrawiam Cię Wieczna Opiekunko

Brak trackbacków.